سطحی خواندن و کم عمق ماندن

به نظرم هر چه در زمان به جلوتر می‌رویم محتوای شبکه‌های اجتماعی به طور میانگین کوتاه‌تر و کوتاه‌تر می‌شود. زمانی وبلاگ‌هایی می‌خواندیم که مطالب طولانی می‌نوشتند. بعد شبکه‌های اجتماعی مثل فیسبوک مد شدند که مطالب نوشته شده در اونها به طور میانگین کوتاه‌تر بود. بعدش رسیدیم به دنیای توییتر و اینستاگرام و نرم‌افزارهای پیام‌رسان موبایل و متن‌های بسیار کوتاه.

بعضی‌ها به جز این متن‌های کوتاه، در زندگی خود هیچ چیز دیگری نمی‌خوانند و این به نظرم خیلی خطرناک است چون ما را به آدم‌هایی تبدیل می‌کند که توانایی تمرکز و خواندن متن‌های بلند رو از دست می‌دهیم. بسیار دیده‌ام که در سایت‌های آموزشی و خبری بعد از یک مقاله نسبتا طولانی، مردم کامنت می‌گذارند که خیلی طولانی بود و متن را نخواندم! جایی می‌خواندم که در محتوا خبری و آموزشی جدیدا دعوا بر سر جذاب کردن پاراگراف اول و دوم است و اکثر خواننده‌ها اصلا به پاراگراف سوم نمی‌رسند و می‌روند سراغ یک مطلب دیگر. (اگر تا اینجا این متن را خواندید خیلی خوبه!)

خودم مدتی به دلیل استفاده زیاد از شبکه‌های اجتماعی کم کتاب می‌خواندم. مدتی است که دارم خودم رو مجبور می‌کنم که حتما هر روز کتاب بخوانم تا از بلای سطحی خواندن و خواندن حجم زیادی مطلب بی فایده به دور باشم. امیدوارم همه‌مون وقتی رو اختصاص بدهیم به کتاب‌خوانی، مقاله‌خوانی و به طور کلی خواندن مطالب بلند و پیوسته. خواندن تکه‌های زیادی از مطالب گسسته‌ی و کوتاه نه به دانش ما چیزی اضافه می‌کند و نه باعث بهتر فکر کردن و رسیدن به بینش عمیق‌تر می‌شود.

اتفاقا کتابی به نام کم عمق‌ها از انتشارات مازیار هم در این زمینه ترجمه شده که سایت یک پزشک مدتی پیش اون رو به خوبی معرفی کرده بود:

http://1pezeshk.com/…/the-shallows-what-the-internet-is-doi…

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *